Travel Journal

Lesotho, St. Lucia en Sodwana Bay

(Thursday 11 March 2010) by Steven en Dominique
25 feb tot en met 6 mrt

Lesotho
De grensovergang naar Lesotho was geen probleem. Direct na de grensovergang echter werd duidelijk dat we niet alleen in een ander land maar ook in een ander tijdperk waren beland. De wegen zijn van mindere kwaliteit of zelfs moeilijk te onderscheiden van de omgeving. Zo reed ik een keertje de berg op terwijl de weg naar links liep (verschil was niet zo groot).
De meeste mensen hier zijn vrij arm en wonen in rondavels, een rond hutje van stenen met een rieten dak en vervoer is ofwel de benenwagen ofwel te paard/ezel. We hebben genoten van de honderden kinderen in kleurrijke schooltenuetjes die langs de weg lopen. Ze komen overal vandaan en moeten soms verschrikkelijk lang lopen voordat ze bij een schooltje zijn, maar ze lachen altijd en zwaaiden naar ons als we langs kwamen (dit doen de volwassenen trouwens ook). Ik voelde me net de koningin al wuivend naar al die mensen. Het land ligt volledig boven de 1400 meter dus het is ook nog eens geen vlakke weg die ze moeten wandelen.
De route is van Aliwal North naar Lesotho, waar we via Roma naar Semonkong, Liphofung, Mokhotlong gaan en dan terug naar Zuid Afrika. In Zuid Afrika gaan we naar St.lucia en Sodwana bay, waar Steven gaat duiken.



P1010735.JPG













Roma
In Roma zijn we met een gids naar dinosaurus voetstappen gaan kijken. Bizar idee dat die er al zolang staan en ze nu zo open en bloot liggen, zonder hekje of bord en vee loopt er gewoon overheen. Er zou iemand aankomend jaar nog meer onderzoek in de omgeving gaan doen, maar dat kan hier ook jaren verder zijn geloof ik.
Vooral leuk was dat de gids ons ook nog wat over het gewone leven in Lesotho kon vertellen. Als je bijvoorbeeld een stukje land wilt hebben, kun je dat gewoon vragen bij de chief van het gebied. Die zal je dan een stukje geven waar je dus niet voor hoeft te betalen. Hierna kun je er mee doen wat je wilt. Je kunt er een huis opzetten maar de materialen moet je wel zelf betalen, dus voor veel mensen is dat gewoon zoeken in de natuur naar keien, modder, takken en riet en daar een hutje van bouwen. Als je wat geld hebt kun je bakstenen kopen en er ramen inzetten of een beter dak. Op het dak leggen ze vaak een autoband omdat het in de bergen nogal vaak kan onweren en ze hopen dat dat inslag tegengaat. Ze verbouwen op het land een beetje graan of mais dat ze met een ezel of paard naar de maler brengen (zijn we ook even gaan kijken) en dan krijgen ze een zak meel mee naar huis, die gedragen wordt op je hoofd of door het ezeltje of paard. Verder hebben ze mohair geiten, schapen en koeien die meestal door een herder bijeen gehouden worden of ze staan aan een ketting met een pin in de grond. Het land heeft eigenlijk geen hekken, soms een muurtje van keien maar dat is het.







DSC01777.JPG













De kleinste ukkepukkies rijden hier al op paarden en scheuren berg op en af. Als er geld is met zadel (of iets wat daarvoor door moet gaat) en hoofdstel, maar het kan ook prima zonder iets of met een touw of ketting door de mond van je paard en met een tak om ze vooruit te jagen. Voor de paardenliefhebbers: de hulp voor galop is je handen naar voren steken tot ongeveer boven zijn oren
(het zijn kleine paardjes) en dan een paar keer omhoog trekken. Je kunt je voorstellen dat mijn dierenliefde dit maar moeilijk toestond maar na alle andere mogelijke hulpen te hebben geprobeerd moest het toch maar zo :-\.





P1010634.JPG














De mensen droegen vroeger dierenvellen als bescherming tegen zon, wind, regen en sneeuw. Toen er meer mensen kwamen was er niet genoeg voor iedereen en vanaf toen gebruiken ze Basutu dekens. Die dekens dragen ze eigenlijk altijd, als het stikheet is of koud, open over 1 schouder of dicht of om je middel of met je kindje erin op je rug. De Basuthu blankets zijn ook een symbool van status en de patronen hebben betekenis.





DSC01927.JPG












Semonkong
De weg was niet zo lang maar we hebben er toch errug lang over gedaan. Alles ging nog wel in 4x4 'high gear' maar het was even wennen hoe hoog de stenen kunnen zijn zonder dat je de onderkant van de auto kapot rijdt. Wat waren we blij dat de lodge/camping aan het einde van de weg super leuk bleek te zijn met een gezellig restaurantje. Dus hoefden we dezelfde weg niet meer terug in het donker. Semonkong betekent 'place of smoke' omdat de nevel van de Maletsunyane waterval op rook lijkt. We hoorden dat naast de waterval de hoogste abseilplaats in de wereld is (waar je als toerist naar beneden kan dan), ze staan ook in het Guinness book of records. Dit was wel een leuke bezigheid voor Steven zijn verjaardag. Echter, je moest wel een uurtje trainen en oefenen met hoe de touwen werken. Dus op zijn verjaardag hebben we abseiltraining gedaan van een “kleine” wand.
De rest van de dag zijn we te paard alvast naar de watervallen gaan kijken (op de foto viert Steven zijn verjaardag via de satelliettelefoon met de rest van zijn familie). Zo kregen we een goede indruk van hoe de mensen hier in het hoogland van Lesotho leven. Allerlei kleine nederzettingen van rondavels met vee en honden. Er zijn hier bijna geen wegen en hekken, de sfeer is hierdoor erg vredig.

De volgende dag werden wij, samen met een ander stelletje, met een rotgang met een oude 4x4 Toyota met keiharde muziek de berg opgereden naar de waterval. Het laatste stuk moesten we lopen en de 210 meter lange touwen werden door een klein dapper paardje omhoog gebracht. Ik ging maar als eerste en dacht, ik houd gewoon mijn ogen op de berg gericht en dan zo snel mogelijk naar beneden. Echter, het eerste stuk hang je los van de wand en daarom ga je vanzelf draaien. Wat je dan ziet, in je eentje al bengelend aan een touwtje, 200 meter van de grond is prachtig maar ook echt doodeng! Zo gauw het kon heb ik mezelf weer naar de berg gedraaid en me op mijn voeten en touw gericht. Steven ging ook nog eens veel te snel naar beneden. Omdat er zoveel touw onder je hangt hoort het eerste stuk vrij zwaar/langzaam te gaan maar kennelijk hadden ze een nieuw touw wat nog erg glad was dus Steven voelde het touw door zijn handschoenen branden en was blij dat hij had geleerd hoe er nog een rolletje bij te zetten om de snelheid wat af te remmen [Steven: tja, dit was pas na zo'n 150m hoor! Daarvoor kreeg ik het niet onder controle en dacht dat ik te hard zou gaan, als ik niet heel goed het touw vast had...]. Halverwege werden de rotsen, en jijzelf steeds natter van de waterval. Eenmaal op de grond omhoog kijkend is het erg indrukwekkend...ook indrukwekkend was het weer omhoog moet klimmen poehhh!




P1010660.JPG


DSC01847.JPG


DSC01849.JPG













Liphofung
In dit plaatjse zijn we naar rotstekeningen van de San people gaan kijken. Zonder uitleg kom je niet verder dan denken dat het een paar rare mensen en dieren zijn. De betekenis heeft te maken met een weergave van een droom/trance belevenis waarbij ze geloven dat de energie van een dier dat overlijdt overgaat naar hun eigen lichaam. Tijdens de trance ervaren ze de lichamelijke gewaarwordingen die het dier heeft tijdens het overlijden. Zo hebben ze bijvoorbeeld haren die overeind staan en staan ze wankel met hun benen gekruist. Erg interessant en jammer dat er niet meer informatie wordt gegeven.

We waren hier de enige kampeerders en hadden in een keukentje van de staff (aangewezen door 1 van de 2 bewakers) wat eten klaargemaakt. Omdat het iets te veel was wilde wij het aanbieden aan de bewakers maar ze begrepen ons niet of wilden het niet gelijk aannemen. Ze wezen op de honden dus ik gaf mijn bordje aan hen. Maar toen Steven datzelfde met zijn overgebleven pasta wilde doen vroegen ze toch of ze het mochten hebben. We hebben ze toen allebei maar een bekertje wijn erbij gegeven. Raar idee dat wij zoveel hebben en zij honger en fijn om ze dan toch iets aan te kunnen bieden.

Mokhotlong
De laatste stop voor we in de ochtend vroeg zouden gaan rijden om de Sani pass te bedwingen. Het leven hoog in de bergen is nog iets harder en de mensen steken hier ook hun handen naar ons op om iets te krijgen. Het geeft wel een verdrietig en ongemakkelijk gevoel om dit te zien en ik wil wel wat geven maar geen geld, dit wordt overigens ook afgeraden. Eten delen zoals in Liphofung is wel ok. [Steven: 's Avonds durfden we het aan om in een soort lokale snackbar te eten. Ik denk niet dat hier wel eens toeristen komen, want iedereen staarde ons aan. We namen gefrituurde kip met patatjes en groene groente. Het smaakte erg goed en hebben erna geen last van gehad...]

Sani pass
Een ontzettend mooie route maar probeer het nooit met een normale auto! Ik reed omhoog in 4wheeldrive 'high gear' en halverwege een steil stukje kwam ik toch stil te staan. Na wat gepruts, de auto voor het eerst in 'low gear' gezet en dat ging gelukkig wel goed. We worden hier nog goed in! Hobbeldebobbel over keien steil omhoog en omlaag. We kwamen langs het enige skigebied in Afrika. Een paar hutjes en 1 lift!!!
De grensovergang is op 2865 meter en toen we de andere kant het dal in keken zagen we een wit wolkendek, een prachtig gezicht ,''on top of the world' en weer een steil kronkelweggetje naar beneden!





P1010797.JPG


P1010804.JPG















St Lucia
Hier hebben we een boottrip gedaan in het Isimangaliso wetland, waar veel nijlpaarden en krokodillen leven. Beetje beangstigend idee als je maar een klein stukje van de rivier kampeert! Vooral de foto's bij het informatiekantoor van menselijke ledematen die uit de maag van een krokodil zijn gehaald geven een fijn beeld van wat er kan gebeuren :-\. Vanaf de boot konden we de krokodillen en nijlpaarden goed bekijken en zagen ze er erg rustig uit. 's Avonds gingen we in het dorpje uit eten en wandelde er opeens een nijlpaard voorbij en tijdens het terugrijden naar de camping stond er eentje te grazen naast de weg. Ze zien er zo schattig uit, maar wel uitkijken want ze zorgen voor de meeste dodelijke slachtoffers!!




DSC02190.JPG



P1010819.JPG















Sodwana bay
Hier is Steven gaan duiken en heb ik kunnen ervaren wat de gevolgen zijn van mensen die eten buiten laten liggen of vuilnisbakken niet goed sluiten. De aapjes worden zeer opdringerig!! 's ochtends ging Steven vroeg weg en legde even een banaan en passievrucht naast zijn voeten terwijl hij iets uit de auto pakte, binnen een seconde waren die dus weg!! Ze omsingelen je ook en komen bedreigend over. We hadden ook al een keer even een gesloten pakje melk en de Nutella buiten laten staan met als gevolg dat de melk op was en in de nutelladop tandafdrukken stonden. Je kunt je voorstellen dat ik toen Steven weg was, mijn ontbijtje toch maar in de auto heb opgegeten met aapjes op het dak van de auto en door het raam glurend! Overdag zat ik rustig wat foto's op de computer te bekijken en kwamen de aapjes gezellig om me heen zitten en elkaar groomen. Een kleintje kwam zelf even op de andere stoel zitten....leuk!!





hmmlekkerdieboterham.....JPG












Er waren hier ook veel Banded Mongooses en 's ochtends vroeg sprongen die ook in de vuilnisbakken. Echter, 1 kleintje kon er niet meer uitkomen! Hij sprong als een gek op en neer dus heb ik hem maar even geholpen na even gebruik te hebben gemaakt van het feit dat ik heel dichtbij kon komen met mijn camera :-).



DSC02281kopie.JPG












[Steven: In Sodwana Bay heb ik voor het eerst gedoken in Afrika. Later hoorde ik dat je ook een 'herinneringsduik' kan doen als je een tijdje niet hebt gedoken. Dit bleek achteraf misschien toch wel handig te zijn geweest... Sodwana is de populairste plek om te duiken in Zuid Afrika. Het is erg goed en strak georganiseerd, maar daardoor jammergenoeg ook een beetje onpersoonlijk. Ik kwam 2 minuten te laat voor de bus naar het strand en deze was al weg. Gelukkig kon ik nog wel prive transport krijgen. Op het strand was het tussen alle mensen even zoeken naar mijn duikinstructeur, die in het kort uitlegde waar we gingen duiken. Mede door het binnensmonds en snelle praten kreeg ik er maar een vaag idee van. Iemand van de organisatie had mijn duikspullen al naar de boot gebracht en bij de boot had ik geen idee meer welke van mij waren... De instructeur keek een beetje raar toen ik zijn spullen wilde pakken... Maar goed uiteindelijk was ik de laatste die klaar was met zijn spullen en nog snel even checken. O ja, hoe ging dat ook al weer... Nou ja, het zal wel goed zijn. 1, 2, 3... Plons, met z'n allen achterover de ruwe zee in. Alles deed het goed hoor, alleen ik iets verkeerd want ik ging maar niet naar beneden (toch handig voor duiken). De schipper heeft ton snel een extra gewichtje vastgemaakt en toen ging het als vanzelf. Snel mijn mededuikers in het heldere water opgezocht en erg genoten van wat er allemaal te zien is. Er stond een sterke stroming, waardoor je niet veel kon zwemmen. Door al het gehaast duurde het even voordat ik kon ontspannen en genieten. Helaas was het dan ook zo weer tijd om naar boven te gaan.

De tweede duik was al een stuk beter. Ik kende de procedures en kon er veel meer van genieten. Het is een heerlijk gevoel om gewichtloos te zijn en deze vreemde wereld te bekijken. Af en toe vraag je je af wat je moet doen als er een witte haai te voorschijn komt, maar daar hoefde ik gelukkig geen antwoord op te verzinnen. Ze schijnen hier ook niet vaak voor te komen. Ook de andere grote vissen, als de Manta rog en de Blauwe Walvishaai zijn er niet, door waarschijnlijk alle bootjes die hier varen. Hopelijk heb ik ik Mozambique wat meer geluk.

Terug op het strand bleek die aardige hulp die de spullen van de boot sjouwt een 'dive-assistant' te zijn die ik inhuurde. Ik wist van niks, maar ja, toch maar wat aan hem gegeven.]

We zijn inmiddels ook al in Swaziland geweest maar dat verhaal komt later, nu richting Kruger park en over een paar dagen de grens over naar Mozambique!

Heel veel liefs aan iedereen die dit leest!

Dominique en Steven

  • Een spannend verhaal met spannende foto's by Pa en Ma, Ommen
  • eindelijk.... by tanja
  • hoi by Rina, Ronald en Jurre
  • Lesotho, St. Lucia en Sodwana Bay by Esther
  • Lesotho, St. Lucia en Sodwana Bay by Cynthia
  • Geniet! by Jacques & Danielle
  • een berichtje van ons by Gijs, Anita en Jens
  • News from Utreg by Marleen
  • smsen by miranda
  • Lekker over jullie zitten roddelen met Linda...haha by klaas


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active