Travel Journal

Nieuw hoofdstuk vanuit Mozambique!

(Tuesday 6 April 2010) by Steven en Dominique
]Hallo lieve volgers, hier weer de nieuwe avonturen van Do en Steef uit Afrika!
Het is een driedubbelle aflevering, dus veel leesplezier.

Oke het is alweer een tijd geleden dat we wat hebben laten horen van ons. Voornaamste reden was dat er geen geschikte internet locatie is gevonden. Nu hebben we alweer zoveel gedaan dat het een lang verhaal is geworden!

Swaziland
Ons derde land bezochten we begin maart. Hoe zou dit land zijn, gelijk aan Lesotho? We wisten het niet, maar al snel bleek dat het hier iets beter was. Via een mooie geasfalteerde weg waren we zo in het midden van dit koninkrijkje dat bekend staat om voornamelijk de enorme hoeveelheid vrouwen die de koning had. De huidige koning kan er ook wat van getuige zijn 13 vrouwen en meer dan 200 kinderen. Het is hier dus bijna bijzonderder om geen blauw bloed te hebben....

Het landje heeft het hoogste percentages HIV geinfecteerden ter wereld, bijna 40% van de mensen tussen 15 en 49 jaar oud is besmet! De levensverwachting is schrikbarend: 33 jaar. Wat mij dus wel doet schrikken nu ik zelf 32 ben geworden. Vele kinderen zijn wees geworden en de economie is dramatisch slecht.

De cultuur is wel redelijk overeind gebleven. Zo bestaat nog steeds de jaarlijkse Reed dance. Het grote uitkies moment van de koning voor een nieuwe jonge vrouw (17 of 18 jaar). Vele schaars geklede vrouwen dansen met grote pluimen riet en wie het mooiste/lekkerste danst heeft een kans... Jammergenoeg was dit niet op het moment dat wij er waren en hebben we van dit toch wel “veehandelachtige” feest niet kunnen meegenieten.

Ondanks alle armoede en ellende laten de mensen het hier niet bijzitten. Vele zitten wel vast in hun armoede isolement, maar men ziet er niet wanhopig uit. We kregen door een plaatselijke jongen een rondleiding door zijn dorp. Het was fijn om door hem rondgeleid te worden en zo een beeld te kunnen krijgen van hoe de mensen hier leven. De huisjes (hier nog veel met steen) staan dicht op elkaar, het leven speelt zich voornamelijk buiten op straat af. Tussen de huisjes probeert men wat groente te verbouwen of wat dieren te houden. Het ligt vol met plastic en allerlei troep zoals autowrakken.

P1010859.JPG


In een shebeen (kroeg) kregen we in een grote maatbeker een eigen gebrouwen niet te pruimen bier. Nou dit vond ik echt helemaal niks, de plaatselijke hangvolwassen wisten er beter mee overweg... Gelukkig zijn er hier ook mensen te vinden die het leven anders in zien en actie ondernemen en zelf voor verandering te zorgen. We zijn bij een lokale artiest/schilder jongen/man geweest die kinderen en volwassen wil helpen. Hij leert de kinderen hun eigen talenten zien en ontwikkelen (bijvoorbeeld, muziek, tekenen, schilderen). Er geeft niets meer eigenwaarde en zelfvertrouwen dan je eigen talent zien, veel meer dan geld of eten aan ze geven. Hij zong samen met een studente van hem een paar liedjes voor ons met gitaar. De eerste ging over dat de mannen in zijn land in actie moeten komen omdat ze vroeger op de dieren pasten en door de ontwikkeling dit niet meer nodig is, Hierdoor zijn ze nu lui en passief. Hij zegt niks komt aanwaaien en dat ze weer moeten gaan werken. Het tweede liedje ging erover dat de mannen nooit tegen de vrouwen 'sorry' durven zeggen omdat ze denken dat ze daarmee schuld bekennen en ze dat niet willen. Hij laat ze weten dat het ok is dit te doen. Echt hij kon het prachtig verwoorden en het raakte ons hoe hij er met zoveel passie over sprak.
De mensen zijn heel vriendelijk hier en de kinderen zijn gek van poseren voor de foto en daarna de foto bekijken. Ze trokken bijna de camera uit Do haar handen zo enthousiast!

DSC02376.JPG


De volgende dag naar een Cultural Village gegaan wat een soort openluchtmuseum is. Hier kunnen toeristen zien hoe een traditioneel dorp eruit ziet en werkt. Grappig zijn de rieten huisjes waarin ze eten koken op een houtvuurtje zonder schoorsteen. Pfff... wat een rook daarbinnen!
Koeienpoep is ook een erg handig middel! Je harkt eerst het zand netjes aan en dan smeer je er een flinke klodder verse poep overheen. Netjes gladmaken en even wachten. Resultaat is een gladde en stofvrije vloer! Leuke manier om ons mestoverschot te doen verdwijnen!
We leerden hier verder dat Do 17 koeien waard is... en mij alleen geknield dingen mag aangeven. Ik heb mijn thuis gevonden denk ik! Ha ha ha. Helemaal nadat ik de Swazi-kleren aan had, compleet met wapenstok en van een bezem gemaakt “traditioneel” schild...

DSC02414.JPG


Het mooiste hier was de voorstelling van de Swazi dans en zang. Iets van dertig mannen en vrouwen met trommels en belletjes (aan de voeten) hebben ons meer dan een uur vermaakt met hun mooie stemmen en ritmegevoel. Hoe kan het dat zij dat zo makkelijk kunnen? Oh en Do blijkt ook aardig een Swazidansje in huis te hebben!







Blyde River Canyon
Na Swaziland weer terug in Zuid-Afrika voor een 's werelds langste canyon. We bleken die dag pech te hebben. Eerst kwamen we bij God's Window (uitzichtpunt). Laten we zeggen dat de ruit nogal beslagen was (door de wolken hadden we totaal geen uitzicht). Gelukkig was er meer op de route. Bourke's Luck Potholes is een in de rotsen uitgesleten draaikolkenfestijn. Hier hebben we gerotshopt en met de voetjes in het frisse water gezeten. Laatste stop was de 3 Rondavels. Enorme rotspartijen die op de plaatselijke rieten huisjes lijken. Hier waren we net op tijd om van het uitzicht te genieten. Niet veel later leegde een grote touringbus zich met ouderen, met vooral veel camera's.

DSC02442.JPG


Zo rijdend daar Afrika gaat alles steeds relaxter. Zo relaxt dat ik (steef) af en toe wel eens iets vergeet. Soms rij je met het parkeerlicht aan (ipv dimlicht) of zie ik een stopbord over het hoofd. Gelukkig is er dan altijd een strenge politieman of -vrouw die je aanhoudt en daar dan op wijst. Als eerste hoor je dan dat je een hele hoge boete krijgt. Schrik! En ten tweede hoe je gaat betalen en of je het geld bij je hebt. Ja maar, “officer”, we zijn ook maar op reis en voor het eerst hier, we kennen de auto nog niet zo goed, zagen het bord niet goed, het is nog niet helemaal donker, nu vind ik u wel erg streng (gevaarlijke uitspraak aan het gezicht te zien..). Tja, als hij/zij dan niet te vermurwen is, dan maar betalen, maar zeker niet contant op straat. Dan gaan we wel me naar het bureau. Na dat gezegd te hebben blijkt pas dat ze daar niet echt zin in hebben en laten ze je gaan als je belooft dat je je leven betert. Tuurlijk! Nou, maar we hadden wel een raar gevoel overgehouden aan deze ervaringen. Wilden ze nou gewoon geld uit onze zak in hun eigen zak kloppen?

Kruger park 13-t/m 18 maart

We hebben in totaal 6 dagen in dit wereldberoemde park gezocht en gespeurd naar wilde dieren.
Echt een lang gekoesterde droom die uitkomt. Het park is ongeveer 350km lang en 65km breed.
Je mag hier gewoon met je eigen auto rondrijden over de perfect bijgehouden asfalt of gravelwegen. Door het park heen zijn diverse kampen, hier zijn huisjes om te huren, restaurants, winkels en kampeerplaatsen. De afstanden zijn niet zo groot, maar als je aan het “spotten” bent rij je maar iets van 20 km/uur. De eerste dag was het wel even wennen. Het gras langs de weg was hoger dan de auto en daardoor zie je natuurlijk niet veel. We wisten ook niet goed waar je naar moest zoeken en welk tijdstip daarvoor het beste was. We zagen wel zebra's, giraffes, buffels, impala's, wrattenzwijnen en ander veel gezien spul.

DSC02904.JPG


In het kamp hangt een groot 'sightingsbord', waarop aangegeven is waar de bijzondere dieren gezien zijn. Soms erg frustrerend als achteraf blijkt dat je langs dezelfde locaties gereden bent en niks hebt gezien. Je kunt ook meegaan met een georganiseerde gamedrive. Dit leek ons wel handig omdat je dan ook wat uitleg krijgt over de dieren. Op onze eerste morningdrive (om 5 uur vertrekken!), zagen we al een stuk meer. Olifanten, hyena's, enorm grote neushoorns, een grote groep gevlekte wild dogs (met uitsterven bedreigd) en een Bateleur (mooie roofvogel). De dagen daarna ging de wekker om steeds 4:40uur en vertrokken we met onze eigen auto net nadat de poort van het kamp open ging. Iedere dag zagen we wel wat nieuws, soms zie je heel frustrerend helemaal niks en net als je denkt dat dit de slechtste drive was, kwam er wel iets moois te voorschijn. De ene keer is het een groep olifanten, de andere keer zijn het hyena's die langs de weg liggen met hun pups. Het bleek ook een heel erg spannende en vooral verslavende bezigheid. Turend en langzaam rijdend, wachten totdat je iets ziet. En als je dan lang niets ziet ga je je dingen verbeelden. Boomstronken worden leeuwen, gebroken takken zijn luipaards....ontelbare keren dachten we iets te zien dat achteraf niks bleek te zijn.

DSC03068.JPG


De grote katachtigen waren natuurlijk het moeilijkste en favoriet bij de meeste mensen. We hadden een keer een mannetjes leeuw gezien, nou ja alleen een gedeelte van z'n kop die net boven het gras uitstak. Hier moest je dan wel op gewezen worden door andere mensen die langs de weg geparkeerd stonden. Deze dieren zijn voornamelijk 's nachts actief en tijdens een night drive hadden we het geluk om ze te zien! Heel moeilijk was dat overigens niet, want 2 leeuwen bleken midden op een asfalt weg te liggen. We werden hier naar toe gebracht en zagen een mannetje en vrouwtje ongegeneerd de liefde bedrijven. Je moest wel opletten want het was ook zo voorbij (een soort vluggertje), maar schijnbaar kunnen ze dit heel vaak achter elkaar doen (om de 10 minuten) en dan voor meer dan een dag lang... De leeuwen zijn echt groot trouwens en als zo'n beest een keer gromt (mannetje deed iets verkeerd) gaat dat echt door merg en been. WOW! Opvallend is ook dat nadat je deze leeuwen hebt gezien men je even verderop uit de bus zet om de benen te strekken! Ja maar hier zitten dan toch ook leeuwen? Niet gek dus dat iedereen niet verder dan 2 meter van de bus wegging.
Later hebben we ook een luipaard gezien die we nog even achtervolgden door de bosjes (met de auto). Het is wel gek om te zien dat de meeste dieren zich helemaal niks aantrekken van een grote auto/bus met toeristen en gewoon hun ding blijven doen.

DSC03219.JPG


Een van de nachten stonden we aan de rand van het kamp vlak naast het hek. Net na dat ik een pannetje had afgegoten, kwam er op een paar meter van ons langs het hek een hyena langs gelopen! Ach gassie, dat is toch wel een beetje erg dichtbij... 's Nachts maakte Do mij wakker omdat er nu op dezelfde plek een olifant een boom stond te halveren. Het moet een enorm kabaal en gekraak zijn geweest, maar ik zal wel te moe zijn geweest want ik sliep gelijk weer verder... Do heeft nog tijdje onder de inruk liggen luisteren naar het gegrom en gesnorkel van deze olifant.

Ook heb je 'hides' waar je je auto heel dicht bij een gangetje van riet of takken kan zetten, daar tussendoor lopen naar een hutje met bankjes waarvandaan je bijvoorbeeld een water hole kunt zien. Dit is het mooiste wat er is, vooral ook helemaal fantastisch zijn de geluiden!!!! Zebra's, vogels, bokjes, alles staat er door elkaar heen en probeert verkoeling te zoeken in het water of te drinken. Veel dieren zijn enorm schichtig rond het water, er kan zomaar een krokodil uit het water komen of een leeuw ergens vandaan en dan moet je wel vluchten natuurlijk. Het gros van de keren is het loos alarm en spurt de hele kudde een paar meter om dan weer te stoppen en terug te komen, wij met onze verzwakte zintuigen en intuitie hebben echt geen idee waar ze nu weer van schrikken.

DSC03447.JPG


Op de laatste dag in het park hebben we nog een groep van ongeveer 8 leeuwen zien genieten van een verse zebra. We hebben hier meer dan 2 uur staan kijken. Er om heen cirkelde een groep hyena's en de bomen zaten gieren te wachten op hun beurt.

Het is erg mooi om te zien hoe de dieren hier in het park samen leven en je krijgt echt een goed idee van hoe het ooit eens buiten de parken ook geweest moet zijn. Nu is er buiten de parken geen wildlife meer over en krijg je in de parken een beetje dierentuin idee. Krugerpark is gelukkig zo groot en divers dat je nu als mens bij de dieren op bezoek bent. Kortom een hoogtepunt van onze reis en wij zouden er zo weer naar terug willen.

DSC03607.JPG


In Kruger Park zijn we ook twee alleraardigste Nederlanders (Albert en Sandra) tegengekomen die al wat meer ervaren zijn in het rondreizen. Ze hebben onze veel adviezen gegeven en hadden nog wel een adresje in Nelspruit om naar de auto te laten kijken. We zijn namelijk niet tevreden over de achtervering en de auto maakt sinds kort een raar geluid in vierwielaandrijving.

Kevin van Worx heeft ons inderdaad goed geholpen aan de juiste vering. Eindelijk staat de vering nu zoals het moet (niet meer doorgezakt) en bleek maar weer eens dat men in Kaapstad ook maar wat aangerommeld heeft. Het rare geluid zou een versleten achterdifferentieel zijn. (tjonge wat leren wij toch veel over auto's). Maar het was niet zo erg, dat we het direct moesten laten vervangen. Hierna hebben we nog wat niet zo spannende maar wel nuttige en relaxte dagen in Nelspruit gestaan.

Grensovergang
In Nelspruit hadden we alle bonnen van de aankopen bij elkaar gezocht voor de belastingteruggave aan de grens met Mozambique. Met onze pak bonnen meldden we ons aan de Customsbalie. Daar verwees een ongeinteresseerde man ons naar een kantoortje dat buiten in een keet was. Die mevrouw daar wist te vertellen dat we de bonnetjes eerst moesten laten stempelen door Customs... Wij weer terug, nu zat er een mevrouw die nogal schrok van alle bonnen en direct begon zij met een rode stempel de bonnen ongezien te stempelen. Wij daarna weer teurg naar Tax Refund. Nee, zei de mevrouw daar, nu moet je nog door de inspecteur de bonnen laten bekijken. Oh, nou waar is die dan? Tja, die zit ergens buiten.... Goed, wij hebben het mannetje gevonden en meegenomen naar onze auto. Daar laten zien dat de auto tjokvol zit. Hij noemde een paar dingen van de bonnen op, waarvan ons antwoord steeds was: tja die zit nou net onderop of achterin... Maar goed dat deerde niet zo. Plichtmatig liep hij nog wat bonnen na en nam ons daarna mee naar het Tax Refund kantoortje. Hier stempelde hij ook alle bonnen. Vervolgens gaf hij ze weer door aan een mevrouw die ze kon intypen in de computer. Die vroeg ons ook nog een paar dingen, maar die geloofde het ook allemaal wel. Bijna van al onze aankopen kregen we btw terug en bij elkaar een heel mooi bedrag. Jammer genoeg krijgen we die niet meteen, maar de cheque kunnen we ophalen in Kaapstad als we daar terugkomen... Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. Al met al waren we 4 uur verder maar na alle waarschuwingen over lastige grensovergangen is deze toch weer erg meegevallen.

Mozambique
De eerste dag dachten we nog wel een eind te kunnen komen, maar toen we in het donker nog aan het rijden waren, hebben we het eerste de beste pension geboekt voor de nacht. We vonden het helemaal niks om 's avonds te rijden. Het is echt pikkedonker en de mensen die op de weg lopen zie je gewoon bijna niet.

DSC03727.JPG


De dag erna was het niet al te ver meer naar Tofo bij Inhambane. Jaja, waar onze prins een optrekje wilde neer zetten, maar dat om een of andere vage reden niet meer deed. We snapten trouwens ook niet goed wat hij in dit onderontwikkelde gebied moet zoeken, maar het was wel een schitterend plekje. Veel palmbomen, redelijk wit strand en een groenblauwe zee. Wel hartstikke heet hier. Zo heet dat je hier niet op het strand kan liggen (ook niet met blote voeten over het strand lopen trouwens), We hadden een mooi plekje in de bar van onze camping gevonden met uitzicht en meestal wat wind. Tofo is nog niet heel erg bedolven onder het toerisme, maar dat zal misschien niet heel lang meer duren. In het centrumpje staan wat souvenirswinkeltjes en een marktje. Hier kun je verse vis en garnalen kopen. Heerlijk voor op de BBQ.
Ik heb hier mijn certificaat voor duiken t/m 30m gehaald. Erg gaaf, want dan kan ik naar veel meer dive-sites toe en kun je ook andere grotere vissen zien. Dit merkte ik al bij mijn eerste duik hier. We zaten rustig naar mooi koraal te kijken toen plots een Manta rog van 5,50 meter kwam aangevlogen (daar lijkt het op)! Dit is voor mij de eerste keer dat ik zo'n grote vis van dichtbij zag en dan nog wel een mantarog ook. Ik zwom wat dichterbij en wat lager en toen zwom hij twee keer vlak boven mij langs. Wauwdiewauw. Mijn mooiste duikervaring tot nu toe!

In de middag ben ik met Do tijdens een snorkelsafari op zoek gegaan naar de walvishaai. De grootste vis op aarde (ze kunnen 20 meter lang worden en een walvis is geen vis) die heel vriendelijk is en eet alleen maar plankton.
Meer dan een staart die in de diepte wegzwom heb ik niet gezien, maar dit was al spannend. Wel nog een paar dolfijnen. We besloten dat we nog maar een extra dagje bleven om de volgende dag hetzelfde programma te doen. Ik duiken en samen op snorkelsafari.
Met duiken stond er veel stroming waardoor het wat lastiger duiken was. Wel hele bijzonder koraalbomen gezien. Sommige van bijna 200 jaar oud en o zo breekbaar.
Tijdens de snorkeltrip hadden we al snel geluk. Men spotte een walvishaai en wij kregen de opdracht om snel onze spullen aan te trekken. We werden namelijk vlak voor hem in het water gegooid. De vis vond dit helemaal niet erg en zwom rustig door. Het was er een van ongeveer 8 meter lang! Je moest wel aardig doorzwemmen om hem bij te houden, maar wat gaaf zeg. Je kon 'm bijna aanraken zo dichtbij was deze mooie vis. Hij zwom maar een paar meter diep en als je dook kon je dus zo naast 'm onder water zwemmen. Dit hielden we ongeveer een uur vol. Ook weer heel speciaal om zo met een groot dier in zijn natuurlijke omgeving te zwemmen.

Vilanculos
DSC03791.JPG


In Vilanculos hebben we daarna een week gestaan. Dit is vlak bij de Bazaruto Archipel, een eilandengroep voor de kust waar je een boottochtje (per dhow) naar toe kan maken. Natuurlijk hebben wij dit ook gedaan en zo hebben we genoten van een hele dag varen over tropisch water. Het verschil tussen en eb en vloed is hier soms bijna 5 meter! Waardoor bij eb de baai bijna droog staat. Bij het eiland waar we naar toe gingen hebben we heerlijk gesnorkeld en mooie visjes gezien. Daarna kregen we op het strand een visje voorgeschoteld die op een houtvuurtje op de houten (!) boot is klaargemaakt... We smulden ervan, maar niet van onze dikke, boerende en gorchelende metgezel. Na een paar keer, was ik het zat, maar de enorme boer die ik toen liet om een statement te maken werd niet gehoord. Behalve door Do die meespeelde en mij vreselijk op mijn kop gaf. Ha ha ha. Over de terugweg deden we iets langer over doordat we gingen zeilen, maar dan zonder wind. Zo kregen we flink waar voor ons geld!

Zo'n tripje smaakte naar meer en samen met een Portugees (niet boerend) gezellig stel hebben we de dag erna gedoken en gesnorkeld. Mooie vissen, veel koraal, lunch op een verlaten strand. Zucht, heb ik al gezegd dat ons dit best wel bevalt?

Tja omdat we in ieder land naar een garage willen (not), hebben we onze auto hier ook nog even laten checken, ook omdat het geluid in de vierwielaandrijving steeds erger lijkt te worden. Daar kwamen we er achter dat de CV joint (prijsvraag: ra ra wat is dit?) stuk is. Gelukkig was dat niet duur en kon dit binnen een dag gemaakt worden. Daarna maakte de auto echter nog steeds dat geluid, waarna de monteur nogmaals keek en vaststelde dat ons voordifferentieel (prijsvraag 2: u kunt nog uw antwoord insturen tot 5 juni) niet goed meer is en eigenlijk vervangen moet worden.... Shit, erg balen want dit is wel duur. Het onderdeel is niet gemakkelijk te krijgen en hebben ze dan ook niet in Vilanculos. We moesten even wachten op een antwoord en besloten dat te doen in de volgende kustplaats, Inhassoro. Hier komen geen backpackers maar wel dikke blanke Zuid-Afrikanen met hun grote auto's die ze over het strand scheuren, om voor de strandbar te parkeren. Niet echt onze stijl van relaxen aan zee... Wel erg leuk was dat we vis op de lokale markt gekocht hebben en later van een visser een inktvis. De vis heeft Do schoongemaakt en de visser de inktvis. Deze hebben we op ons BBQ'tje gelegd, nadat een andere jongen voor ons houtskool had gehaald. Dit smaakte ons erg goed!
DSC04115.JPG


Beira
In Beira (een wat grotere stad) hebben we een garage opgezocht die het onderdeel misschien wel had. Bij controle van de auto kwam hij erachter dat het niet het voor diff is maar de versnellingsbak. Tjongejonge, daar worden we toch wel moe van hoor. Dit is dus de derde keer dat we er iemand naar laten kijken en nu hebben we drie verschillende dingen waar het aan zou kunnen liggen.... Wie te vertrouwen? Deze garage hier had wel veruit de beste apparatuur en gereedschap, zelfs een stethoscoop voor auto's! Waarschijnlijk laten we 'm hier maken, want dan krijgen we de zekerheid dat hij erna echt weer goed in 4WD rijdt... Maar dan moet er wel het juiste onderdeel worden ingevlogen uit Zuid-Afrika.... Pffff, kost tijd en veel geld.... Hopelijk zijn we snel weer op weg. We kunnen nog wel gewoon in tweewielaandrijving rijden, maar we zouden toch graag met wat meer vertrouwen willen rond rijden. Dus ik denk dat we wel gaan doen, tijdens het wachten kunnen we wel naar een nationaal park 180km verder: Gorongosa.

Nou dit was het wel weer even voor nu. We vinden het erg leuk om de reacties op onze stukjes te lezen, dus vooral iets plaatsen!!!!
O ja en er staan 5 nieuwe albums klaar om gezien te worden.

Al het liefs en groetjes aan iedereen

Steven & Dominique

  • alleraardigst??? by albert en sandra
  • gelukkig weer bericht by tanja
  • Mooi verhaal by Jan
  • Mooie verhalen by Robert
  • he vakantiegangers by Rina, Ronald en Jurre


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active