Travel Journal

Malawi - Keerpunt van onze reis

(Tuesday 4 May 2010) by Steven en Dominique
Hallo vanuit Zambia!

Auto gemaakt!
Inmiddels zijn we aangekomen bij South Luangwa Park in Zambia, dus dat betekent dat de auto het weer helemaal goed doet. We hebben er dan ook goed gebruik van gemaakt en heel wat kilometers off road afgelegd (vooral hier in Zambia maar later meer daarover).
De auto bleek een versleten ketting in de transfer box te hebben. Die drijft de voorwielen aan bij vierwielmodus. Dit onderdeel moest vervangen en besteld worden, alleen werd pas na de bestelling (en betaling) duidelijk dat het toch uit Japan moest komen in plaats van Zuid-Afrika. Dat zou minimaal 4 weken duren, nou dat zagen we toch ook niet zitten. We werden al bijna radeloos, toen een telefoontje kwam dat ze nog ergens een tweedehands hadden liggen die misschien wel kon passen... In de garage moest dus eerst de versnellingsbak los gemaakt worden van de auto en daarna maar hopen dat het lukte. Na lang ongeduldig wachten werd ons verteld dat we enorm veel geluk hadden, want het paste!!! Joepie!

Tijdens het wachten op de auto hebben we in Beira rondgesjouwd, maar veel heeft deze stad niet te bieden. Op een of ander aftands gebouw zagen we Cinema staan. Dat leek ons wel een mooi tijdsverdrijf. Na een wat onduidelijke uitleg over welke film er draaide en of dat in het Engels was, konden we voor 1,50 euro een kaartje krijgen voor New Moon. Er was zelfs redelijk verse popcorn voor handen. De zaal moet eens een schitterend theater geweest zijn. Hij was breed en hoog met zachte bioscoopstoelen. Nu is er al jaren niks aan gebeurd en is het allemaal een beetje stoffig en versleten. We waren de enigen naast een paar zwerfkatten die met ons mee keken. Het beeld was verrassend goed , alleen het geluid stond te zacht. Gelukkig kun je hier gewoon even vragen (nouja, met wat gebaren dan) of ze het geluid harder willen zetten!

Vanuit Beira zijn we met een tussenstop in Chimoio doorgereden naar Blantyre in Malawi. Ons vijfde land inmiddels al en we beginnen al gewend te raken aan de procedures bij grensovergangen. Stempeltje hier, papiertje invullen daar. Eigenlijk hebben we daar geen hulp bij nodig, maar hier vragen ze dat niet maar rent er iemand op je af die vervolgens met je meeloopt en je de weg wijst. Wat je ook zegt, dat het niet nodig is of dat hij weg moet gaan..je komt niet van ze al! Uiteraard willen ze daar later geld voor hebben, omdat hij voor jou 'gewerkt' heeft. Oke, dan geven we je een euro voor de moeite. Maar deze man bij de Malawi grensovergang accepteerde dat niet! Hij wilde 40 dollar en hij dacht nog wel dat we aardige mensen waren! Ja, dahaag. Mooi niet. Voor 2,50 waren we van hem af....dwz, we hebben de auto gestart en zijn weggereden terwijl de beste man nog allerlei dingen naar ons riep.

Meer past er echt niet op!
Meer past er echt niet op!
Malawi

We hadden ons voorgesteld dat Malawi net zoiets zou zijn als Mozambique, maar wat een verschil! De wegen zijn erg goed, overal zie je borden van hulporganisaties en kerken. Het doet je wel afvragen waarom de hulpverlening niet wat beter verdeeld is over deze landen, maar ja, beter zo dan niet denk ik maar.
De mensen dragen betere kleding en er zijn hier veel fietsen. Ongelofelijk wat ze allemaal op hun fietsjes meesjouwen. Favoriet zijn brandhout en balen houtskool.
Blantyre heeft mooie wegen met onderhouden plantjes in de middenberm (na Mozambique is dit weer heel bijzonder om te zien!) en we vonden zelfs een shopping centre met een 'Shoprite'' (een grotere supermarkt met A-merken). Alleen was daar de lol snel vanaf toen we de prijzen zagen. Het meeste word geimporteerd en daardoor was alles duurder dan in Zuid-Afrika en ook Nederland. Wie kan dat nou betalen hier in Malawi? Het antwoord lag buiten op de parkeerplaats. Grote auto's met overwegend blanke mensen.

Moderne hoed
Moderne hoed
Liwonde National Park

We voelen ons meestal niet zo thuis in de stad en zijn snel naar Liwonde Nationaal Park vertrokken. Teleurstellend om te horen dat er hier slechts een klein rondje te rijden is. Men wacht totdat de overheid een grader deze kant uitstuurt om de wegen te herstellen. De camp site was schitterend, midden in het bos op een helling. De hekken zijn verleden tijd en vanaf nu kamperen we gezellig tussen de dieren. Hier hoorden we 's avonds de nijlpaarden vanuit de rivier beneden knorren en toeteren, zonder dat we een idee hadden hoe dichtbij ze waren of hoever ze het land op gaan 's nachts. Zoals we al eerden hebben geschreven, dit dier heeft de meest dodelijk slachtoffers op z'n naam. We weten nu ook dat hij zijn slachtoffers niet alleen omver loopt, maar ook dwars doormidden bijt. Toch maar even niet naar de wc 's nachts.
Met een kano en een gids hebben we hier door het riet gevaren. Toen we net waren ingestapt kregen we te horen dat er ook krokodillen zijn. Oke, maar niet te groot toch? O, jawel hoor, laatst nog een hele grote gezien! Fijn ook dat er iedere maand een visser wordt opgegeten. Oh, maar die loopt zeker door het water? Nee joh! De krokodil haalt 'm gewoon uit z'n kano! Uh, zullen we maar terug gaan? Dat was niet nodig volgens de gids... Af en toe snap je ze ook niet he.
Het bleek een moot tochtje over het water, vlak langs groepen nijlpaarden en veel vogeltjes. En inderdaad; gelukkig geen krokodillen gezien!

DSC04572.JPG
Cape Maclear

In Liwonde was het erg warm en we zochten verkoeling bij Cape Maclear aan Lake Malawi. We hadden een prachtige plek direct aan het water bij Fat Monkeys. Hier konden voor het eerst na Zuid Afrika ook weer even skypen met onze ouders met het meer op de achtergrond. Ik heb zelden zo helder water gezien als in dit meer. Je kunt echt meters diep kijken en je ziet heel veel leuke kleine gekleurde visjes. Tijdens een tripje naar een onbewoond eiland hebben we gesnorkeld en visarenden gevoerd. Schitterend om deze grote vogels vlak boven het water te zien vliegen en met hun scherpe klauwen een visje uit het water pakken. Verder hebben we gekayakt en genoten van het weer en de temperatuur van het water. Het meer is bijna 600km lang en 50km breed en daarmee een van de grotere meren van Afrika. Het lijkt dan ook meer op een zee maar dan wel met zoet water. Er zit hier ook andere vissen, waaronder de Catfish en Tigerfish. Die laatste moest natuurlijk geproefd worden en we hebben twee enorme exemplaren klaargemaakt op de BBQ. Jummie, maar wel een beetje vet en veel! (Dominique: en jammer dat alles dagen lang naar vis stinkt..!)

Midden in de bush
Midden in de bush
Nkhotakota

Na het waterplezier trekt het groen ons weer aan. Dat dachten we wel te vinden in het park van Nkhotakota. De weg erheen was al mooi door een bos en langs veel kleine tabaksplantages. De camp site lag op de oever van een rivier en was net opgewaardeerd. De enige verlichting is hier met olielampjes.
In veel parken is het erg rustig en vaak zijn we de enige gasten. Soms is het erg leuk om wat met andere toeristen te kletsen, maar hier was het ook even prima met z'n twee�n. Zo kregen we een heerlijke biefstuk voorgeschoteld (het was heel lang geleden dat we vlees hadden gegeten anders dan af en toe een stukje kip) in het restaurantje bij olielamplicht. Verder was het pikkedonker, maar wel heel romantisch.
Het ontbreekt dit park aan goede wandelpaden, wat echt enorm jammer is omdat het daardoor echt onbegaanbaar is geworden. Hier kwamen we achter toen we een wandeling met 2 rangers geboekt hadden. Na een korte route naar een waterval, waar tot onze verrassing in het snel stromende water een krokodil lag, gingen we nog even een stukje verder. Het gras was meer dan 2 meter hoog en geen pad meer te bekennen. Als het dan ook nog eens snikheet is, en er allemaal beestjes op je huid plakken en bijten/prikken, dan heb je er na een kwartiertje wel genoeg van. De rangers hadden trouwens ook allebei een indrukwekkend automatisch geweer bij zich om eventuele olifanten en leeuwen af te schrikken.

DSC04951.JPG
Nkhata Bay

Nkhata Bay hebben we als tussenstop gebruikt op onze weg naar het noorden. Weer lekker gezwommen in Lake Malawi en 's avonds een BBQ'tje meegepakt in het mooie restaurant. Op de tafeltjes stonden potjes, die leken op suikerpotjes. Wat er in zat leek ook verdacht veel op rietsuiker. Maar eenmaal in je mond, knarste het toch wel en kwam Do erachter dat ze een broodje zand gesmeerd had!!!
Eens in de zoveel tijd krijg je zin om luxer te slapen in een goed bed en een warme douche. Het prachtige huisje dat we hadden lag op een helling met uitzicht over het meer. Had ik al gezegd dat we het best wel goed hebben hier in Afrika? Enig nadeel is dat je het wel begint te merken aan de conditie en lichamelijke omvang...

DSC05103.JPG
Nyika Nationaal Park

Dit park in het noorden van Malawi is een hooggelegen gebied (boven de 1600 meter) met een beeld waarvan we niet hadden gedacht dat we dit zouden zien in Afrika. Het leek namelijk meer op Schotland ofzo. Groene heuvels met hier en daar wat begroeiing. Het weer was koud en grauw, veel wind en (miezer)regen. Aan de zebra's kon je gelukkig zien dat het toch echt Afrika is. De weg er naar toe was gedeeltelijk net hersteld, maar het laatste deel was erg hobbelig en slecht. Dit gebied staat volgens de Lonely Planet bekend om z'n uitstekende paardrijtochten. Echter, de vorige eigenaar van de camp site is met al z'n paarden vertrokken (Dominique: ik was echt heel erg teleurgesteld want ik had me er erg op verheugd om weer eens op de rug van een paardje te zitten!!). De camp site is aardig aan het vervallen en er is in jaren niks meer aangedaan. We waren de enige mensen in dit kamp, maar dat deed niks af aan onze ervaring. Het was 's avonds gelukkig droog en we konden daardoor een kampvuurtje maken met eigen gehakt hout. We hebben zelfs ons eten op dit vuurtje klaargemaakt en later popcorn gepoft. Tja, zelfs hier kunnen we het gezellig maken. In dit gebied bevinden zich ook erg veel luipaarden, maar die konden we niet vinden. Wel bezocht een mooie uil ons kamp en hoorden we vanuit ons tentje een hyena, toch eng als je net naar de wc wilt.
De volgende dag hebben we nog geprobeerd om wat wild te spotten, maar veel meer dan de zebra's, grappige Roan antilopes en andere hoefdieren hebben we niet gezien. Het gras was erg lang en het weer een beetje triest. Maar toch heel bijzonder zeker in vergelijking met wat we al gezien hebben hier in Afrika. De weg terug was door de regen veranderd in een modderige glijbaan. Ze hadden de weg mooi rond gemaakt met diepe greppels ernaast. In het begin hadden we nog niet zo door dat het glad was tot de achterkant van de auto ons bergafwaarts bijna inhaalde en we twee keer schuin op de weg stonden. Zo zie je maar weer, alles kan hier zo veranderen. Zo ook de auto, want voordat we hier kwamen was hij nog wit!

DSC05233.JPG
Vwaza National Park

Het weer was hier gelukkig een stuk beter en de kampeerplek had een schitterend uitzicht op een meertje met nijlpaarden. Er was wel een toilet maar geen elektriciteit of warm water. De mensen van het park hadden een grote emmer met warm water en twee schalen voor ons neergezet. Zo konden we ons zittend op onze hurken in het donker een beetje wassen. (Dominique: terwijl we samen zo giebelend in het donker ons stonden te wassen sloeg Steven nog even met zijn slipper een schorpioen dood....goed gespot Steef!) We wennen er al aan om 's nachts Nijlpaarden om ons tentje te hebben en slapen gewoon lekker door.
In de ochtend hebben we met een ranger en een gids rondgelopen op zoek naar olifanten. Dit was eigenlijk de eerste keer dat we niet in onze auto op zoek waren naar dieren. Je hoort en ruikt nu natuurlijk veel meer. We kregen wat uitleg over sporen en aan die sporen te zien kwamen we steeds dichter bij de olifanten. Maar helaas hebben we ze niet gezien. De wandeling was wel erg leuk met een hele enthousiaste ranger en een veel pratende gids.
In de middag werd het ruimschoots goedgemaakt dat we 's ochtends geen olifanten hadden gezien want toen kregen we een hele parade van olifanten die voor ons langs naar het water liepen. Wij zaten lekker in onze stoeltjes te kijken toen er opeens iets vlak achter ons in de bosjes kraakte. Op zo'n 10 meter stond een mannetje lekker te peuzelen op een boompje. Met camera's in de aanslag slopen we nog iets dichterbij. De wind stond goed dus hij had ons nog niet in de gaten. We hadden wel de deuren van de auto opengezet om snel daarin te kunnen vluchten als het gevaarlijk werd. Toen hij om het boompje heen liep zag hij ons ook en keek ons even nerveus aan om vervolgens snel door te lopen naar het water. Echt superspannend om 'm van zo dichtbij te zien. Vooral ook omdat er niemand in de buurt is, we zijn met z'n tweetjes met de olifanten.
Erg jammer dat we ons hadden opgegeven voor de middagwandeling en van ons 'bioscoopstoeltje' wegmoesten. Tijdens de wandeling wel veel impala's gezien en gelukkig eindigde deze weer bij de olifanten.
Dat de olifanten niet veel slapen bleek 's avonds toen ze ons als extra voorstelling een waterballet voorschotelde. Het was wel een beetje moeilijk te zien, maar met verrekijker en volle maan zie je best nog wel wat. Al met al dus toch nog heel veel olifanten gezien en was dit een erg geslaagd bezoek aan Vwaza.

Nu zijn we al een aantal dagen in Zambia, maar dat deel volgt later.

Veel liefs en groetjes

Steven en Dominique

  • bios by tanja
  • jippie, weer een bericht by Hellen
  • Wat een verhaal! by Guido
  • cool! by klaas
  • verjaardag by Robert
  • Fijne verjaardag by Cynthia
  • hieperdepiep by tanja
  • Happy Birthday by Erik
  • Van harte by Marcel
  • Gefeliciteerd by Hellen
  • Gefeliciteerd! by Marian
  • alles goed? by tanja
  • Such a great adventure by Samantha


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active