Travel Journal

Zimbabwe

(Tuesday 29 June 2010) by Steven en Dominique
Hai daar zijn we weer!

Ik schrijf dit stukje vanuit Botswana en we zijn inmiddels al weer een weekje “thuis” in Afrika. Het vorige stuk is even geleden en het wordt dus diep nadenken over hoe we Zimbabwe hebben ervaren. Gelukkig hebben we (veel) foto's die helpen en Do haar agenda. In de tussentijd hebben we vele kilometers af moeten leggen om in Nederland de bruiloft van Annemarie (mijn zus) en Klaas mee te maken.
De bruiloft wilde ik natuurlijk niet missen en elke kilometer was het meer dan waard. Het was een hele mooie dag en een geweldig feest. Waar we allebei enorm van hebben genoten.
De rest van de week heb ik veel mensen gezien, al was het soms te kort om alles te bespreken. Ook hebben we lang niet iedereen kunnen zien, maar op 16 augustus komen we echt terug en hoop ik jullie weer snel en wat langer te spreken.
DSC07087.JPG

Zimbabwe
Eigenlijk stond dit land niet op onze lijst, maar onderweg zijn we diverse mensen tegengekomen met hele mooie en positieve verhalen over dit land met een onaantrekkelijk recent verleden. Omdat we tijd over hadden, doordat we sneller door Zambia gingen dan gedacht, konden we mooi een stuk door Zimbabwe . We gingen er dan ook onvoorbereid naar toe en wisten niet wat we moesten verwachten. Zou de bevolking nog tegen blanken gekeerd zijn, of zou men toeristen weer met open armen ontvangen?
Bij binnenkomst in Zimbabwe bleek al snel dat het eens een heel modern land is geweest; veel industrie, boerderijen, moderne gebouwen, mooie wegen en goede bewegwijzering. Alleen lijkt het erop of er de laatste jaren helemaal geen onderhoud is gepleegd. Veel is in erbarmelijke staat en heeft echt een likje verf nodig. We leerden al snel dat dit komt doordat al het geld dat de meeste mensen hadden, door een ongelofelijke inflatie (meer dan 1000%) als sneeuw voor de zon is verdwenen. Ze hebben papiergeld met ontelbare hoeveelheid nullen (wat komt er na miljard?) en nog is het niks waard. Nu moet je gelukkig alles in dollars betalen en lijkt het land te stabiliseren.
close up
close up

Nog steeds gebeurt het dat blanke boeren van hun boerderijen verdreven worden, ze worden weggepest of hun vee gestolen of vermoord. Men bezet dan de boerderij en doet er vervolgens niks meer mee. Dit is er mede oorzaak van dat de vleesexport gekelderd is en er een voedseltekort ontstaan is. Ik vind het zelf een heel lastig verhaal, want hoe kun je mensen veroordelen die terugnemen wat eens van hun voorouders is geweest? Het is natuurlijk niet de goede manier en voor de blanke boeren die de bedrijven over hebben genomen van hun ouders of voorouders is het zeker verschrikkelijk, maar ja een zekere balans tussen rijkdom en macht moet er wel zijn....
Voor het overgrote deel is het een behoorlijk ongeorganiseerde janboel. In de meeste nationale parken kun je nog wel vertoeven, maar de gamedrives of bijvoorbeeld paardrijden kunnen niet meer. Op veel plaatsen is het wild door stroperij verdwenen en een camping zonder elektriciteit, warm water of schone wc's maakt het niet aantrekkelijker. Het land is schitterend en het zal zeker weer een toeristische trekpleister worden, maar daar zal nog wel een aantal jaren voor nodig zijn. Voor ons wisselde het hierdoor tussen verrassingen en tegenvallers.


DSC07022.JPG





De hoofdstad Harare blijkt een moderne stad te zijn met al de bijhorende dingen zoals mooie gebouwen drukke wegen en winkelcentra. Een er van leek net op een Hollandse winkelstraat! Even buiten Harare vonden we een camping vlakbij een kleine dierentuin, waar we welpjes van nog geen jaar oud konden aaien. Deze bleken toch al erg groot te zijn en hele scherpe nagels te hebben. Erg leuk om ze nu eens van dicht bij te zien en aan te kunnen raken.
We hebben hier in de buurt ook een miniatuur van onze auto laten maken. Alles werd nauwkeurig nagemaakt, zoals de jerrycans en het reservewiel. Het duurde dan ook bijna 3 dagen, maar voor 40 dollar hebben we toch een mooi aandenken aan de auto.
DSC06797.JPG














Een hoogtepunt is Great Zimbabwe, een van de weinige overgebleven bouwwerken uit een ver verleden. Hier was eens een groot rijk waarvan deze stad het middelpunt was. Later is ze compleet verlaten aangetroffen. Er zijn genoeg raadsels over om je druk over te maken. Wel mooi om hier tussen de hoge muren rond te lopen en je af te vragen hoe het eens geweest moest zijn.
DSC06842.JPG














Onze laatste stop was bij de Victoria Falls, hier hadden we de pech dat het water van de Zambezi erg hoog staat. Waardoor de watervallen bijna niet te zien zijn. Maar wel te horen, zelfs op onze camping een heel eind verder weg. En als je daar rondloopt wordt je echt zeiknat van de waterwolk die ontstaat door het vallende water. Op de een na laatste avond zijn we naar de Boma geweest, hier wordt je gehuld in Afrikaans gewaad en wordt je tijdens het eten vermaakt met dans en trommels. Tijdens het eten hebben we ook weer veel dieren zien langs komen, zoals krokodil, wrattenzwijn, impala, en kudu. Alleen lag het nu op een bordje... De wrattenzwijn was trouwens het lekkerste!
Victoria Falls
Victoria Falls




Nu zijn we dus in het mooie Botswana waar we ons bevinden tussen de Zuid Afrikaners die op vakantie zijn.

  • het leven is mooi by tanja
  • voetbal?! by tanja
  • reactie;s? by tanja
  • en dat was 3x net niet by Hellen


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active