Travel Journal

Botswana

(Monday 9 August 2010) by Steven en Dominique
Lieve allemaal,

De tijd vliegt, zoals Steven al geschreven heeft zitten we weer in Kaapstad bij de Fat Pony Backpackers waar we min of meer in de tuin/paardenweide kamperen. Na ons bezoek aan Nederland hebben we weer veel gezien en veel kilometers gereden. In totaal zitten we nu ongeveer op 20.000 km waarvan we ieder de helft hebben gereden.

Terug naar Afrika
Vanuit Nederland vlogen we na de bruiloft van Annemarie en Klaas via Nairobi naar Johannesburg. Helaas konden we die dag niet doorvliegen naar Victoria Falls, Zimbabwe, waar onze auto nog stond, dus moesten we twee nachtjes in Johannesburg doorbrengen. Toen we aankwamen was het even schrikken, wat was het KOUD (rond het vriespunt)!!! We sliepen in een hostel binnen dus we dachten dat we het 's nachts in ieder geval niet heel koud zouden hebben, maar dat was een vergissing. In Afrika hebben de mensen geen centrale verwarming en als ze iets aan verwarming doen, dan is dat in de stad met een heel klein elektrisch blaaskacheltje of warmtelamp. Op het platteland laten ze gewoon de hele nacht een vuurtje branden in hun hutje. Geen wonder dat de levensverwachting laag is want het kan niet gezond zijn, zo'n hutje waar dik de rook in staat. Als we even in zo'n hutje binnen mogen houd ik het er echt maar 5 minuten uit en blijven we, tot we gedoucht hebben, en de kleren gewassen tegen elkaar zeggen dat we naar een houtvuurtje ruiken. Enfin, in ons hostel zaten de mensen dus voor de tv voetbal te kijken met muts op en handschoenen aan!!! Brrrrrr. In de stad was het wel erg gezellig met alle mooi uitgedoste supporters en camera ploegen die hier en daar een zinnig, of onzinnig, woord uit ze probeerden te krijgen. We hebben een paar wedstrijden gezien op TV, maar in Johannesburg was op dat moment geen interessante wedstrijd om naar toe te gaan.

Eenmaal terug in Victoria Falls gingen we snel de auto ophalen die bij customs stond, want Nederland zou een uurtje later spelen en dat wilden we graag zien. Nou, in Afrika is niet vaak iets simpel dus eenmaal bij customs aangekomen en de taxi betaald kregen we, na een tijdje wachten, te horen dat we moesten betalen bij de grens een paar kilometer verderop. Grrrr, hadden ze dat niet eerder kunnen zeggen. Toen we voorstelden dat we dan wel met onze eigen auto naar de grens zouden rijden, en bijvoorbeeld een paspoort achter zouden laten als borg, kon dat niet. Sterker nog, ze hadden de autosleutel ook naar de grens gebracht en ergens opgeslagen. Toen ik met een sleuteltje wat ik nog had een hangslotje van de canopy van de auto openmaakte om even te kijken of alles er nog in lag ontstond er grote commotie want ik mocht niet aan de auto komen! Pfff, rustig maar! Enfin, wij weer een taxi gevonden die ons naar de grens bracht en op ons ging wachten. Na wederom wat wachten, doorverwezen worden naar verschillende loketten en onduidelijk papierwerk mochten we met iemand meelopen naar een grote loods waar we werden gevraagd op een scheefhangende kapotte stoel plaats te nemen. Ik weet niet hoeveel levens stoelen hier hebben maar het zijn er in ieder geval vele malen meer dan in Nederland!! Na nog wat meer papierwerk kregen we eindelijk onze sleutel terug. We wilden ook nog ons betalingsbewijs terug om bij customs te laten zien, maar dat ging niet. Ze, twee mensen die bij de grens werken, reden wel even mee naar customs, geen flauw idee waarom. Omdat wij al een taxi hadden reden ze in een tweede auto achter ons aan. 'Werken' is hier een stuk relaxer dan bij ons! Wij weer naar customs en blij dat we nog op tijd waren voor de wedstrijd. Sleutel in het contact en.......stilte!!! Waarschijnlijk accu leeg. We vroegen of ze een monteur wisten maar het was lunchpauze dus dat wisten ze niet. Na wat gepruts met startkabels waren we dan toch net op tijd om de wedstrijd Nederland- Japan te zien.

De volgende dag gelijk door naar Bostwana. Ik (Dominique) was erg blij Zimbabwe te kunnen verlaten, of beter gezegd, om Victoria Falls te kunnen verlaten want ik werd daar gek van de verkopers en bedelaars die met bosjes om je heen liepen waar je ook was. We stonden op een camping vlak bij het hek dat eromheen stond. Achter het hek, tussen de struiken, stonden vaak jongens naar ons te roepen. Boss, boss, hey pssst, yes you! Ze vragen je dan om eten of geld of ze willen een souveniertje aan je verkopen. Als je dan vriendelijk nee zegt blijven ze gewoon staan. Ik kan je vertellen dat rustig een boekje lezen voor je tent moeilijk wordt als er op een paar meter afstand steeds 'hey pssst,yes you' naar je wordt geroepen. Vlak voor vertrek naar Nederland hadden we nog even gewassen en waren we onze was aan het opvouwen. Achter het hek stonden een paar jongens die riepen 'yes socks, I like!' en vervolgens 'yes, nice top, I like for my sister!'. Aaarch, ik kan hier niet tegen!
Op de dag van vertrek stond er een man die zei dat hij zo'n honger had. We hadden nog een brood en een pot mayonaise die we niet wilde bewaren en we geven het liever weg dan het weg te gooien. Dus, ondanks dat we het zo vervelend hadden gevonden dat ze continu achter het hek om dingen vroegen besloten we dit toch aan deze man te geven. Zodra we het door het hek aan hem gaven vroeg hij 'don't you have a coke?'. Ik knalde bijna van woede en had het bijna weer uit zijn handen getrokken. Geen dankjewel of wat dan ook, echt onbeschoft. Gelukkig heb ik dit nergens anders zo ervaren.

Botswana

Tot nu toe was het kennelijk laagseizoen want er waren niet veel mensen op de campings. In Botswana kwam hier verandering in, de campings stonden vol met Zuid Afrikanen die uit hun land weggevlucht waren vanwege het voetbal of fijn gebruik maakten van het feit dat de kinderen 6 weken vakantie hadden gekregen. Je voelt je gelijk niet meer speciaal want op de wegen rijden overland auto's met daktenten in rijen achter elkaar. De Zuid Afrikanen rijden vaak met super de luxe speciale 'safari' trailers achter hun auto (..die uiteraard een Toyota is). Het lijkt een hele volksverhuizing en het is een mooi schouwspel om te zien hoe die trailers zich uitvouwen tot heuse keukens, tenten en ze alles maar dan ook alles tot en met magnetrons, waterkokers enzovoorts hebben meegenomen.

We wilde graag een paar dagen in het nationale park Chobe kamperen maar helaas was dat niet meer mogelijk. Het blijkt hier al maanden van te voren volgeboekt. Dit hadden we nog niet meegemaakt dus we dachten dat er te plekke nog wel wat mogelijk zou zijn. Maar wat blijkt, de campings in het park zijn geprivatiseerd en de prijzen daarmee van 30 Pula (ongeveer 3 euro) naar 50 US dollar per persoon per nacht gestegen (hoezo prijsverhoging...:-(). Dat vinden wij een beetje te duur voor een nachtje in onze daktent slapen. We zijn dus maar 1 dagje in het park gaan rijden wat overigens op sommige plaatsen door behoorlijk diep zand was!
DSC07975.JPG












Je kunt hier langs de rivier rijden waar grote kuddes olifanten aan het einde van de middag komen modderbaden. Gaaf om er zoveel bij elkaar te zien en ze lekker door de blubber te zien rollen. Vooral de kleintjes die dan zonder hulp van de slurf van mamma niet meer overeind kunnen komen.
DSC08003.JPG













We zagen hier overigens ook de overblijfselen van een olifant die waarschijnlijk door de leeuwen gepakt was. Echt jammer dat we nooit een 'kill' hebben gezien maar je kunt zien dat veel dieren een lekker feestmaal hebben gehad. De laatsten zijn vaak de gieren die ons dan naar het karkas leidden door erboven te cirkelen of dichtbij in een boom te zitten.
DSC07945.JPG












Hierna zijn we naar Sua pan gegaan. Wat een gek vlak landschap, grote witte zoutvlakten zonder bomen. We hebben hier voor het eerst in Afrika flamingo's gezien.
DSC08096.JPG











De dag erop zijn we doorgereden naar Gweta/Nxai pan. Wederom zanderige vlakte waar we de enige waren die er rond leken te rijden. Hier staan een aantal Baobab bomen midden op een grote vlakte.
DSC08235.JPG








Deze Baobab bomen schatten ze hier op 2000 jaar oud en ze hebben hun naam gekregen van een ontdekkingsreiziger Dr. Baines, die in 1862 de bomen geschilderd heeft (Baines Baobabs). Tot vandaag is er weinig veranderd. Wat zouden die bomen allemaal mee hebben gemaakt? En wat ziet Steef er klein uit tussen deze giganten!!
DSC08212.JPG













In het plaatsje Gweta stonden we bij een hostel/camping die Planet Baobab heet. Een leuk plekje met een zwembad tussen de Baobab bomen en een mooie bar. Deze plek was weer erg geschikt om een beetje te relaxen en veel, heel veel voetbal te kijken. Wat mij altijd een heerlijk vakantie gevoel geeft is dat alles buiten is. De bars/restaurants hier in Afrika hebben meestal alleen maar een rieten kap en de rest is open. Maar het is nu eenmaal winter en de avonden en nachten zijn behoorlijk fris, vooral als je dan een paar uur tv zit te kijken!
DSC08280.JPG












Nu zagen we in Johannesburg in de supermarkt een elektrisch deken en die hebben we maar gekocht! Als we elektriciteit hebben kunnen we nu dus lekker warm slapen! Soms nog steeds met muts tegen de koude oren!

Hier bij Planet Baobab hebben we een stel ontmoet uit Engeland die vanuit Frankrijk, waar ze nu wonen, met de auto naar Zuid Afrika zijn gereden. Tussendoor gaan ze een paar maanden naar huis en dan rijden ze weer met de auto via de oostkust terug naar Frankrijk. Zij hadden een last minute luxe tripje gedaan in de Okavanga Delta wat hun goed was bevallen. Wij wilden 1x tijdens deze reis onszelf wat luxe gunnen en de Okavanga delta leek ons daar wel een goede plek voor, aangezien je er niet met de auto kunt komen. In alle grote andere parken kun je ook invliegen maar dat leek ons een beetje overbodig als je er ook gewoon in kan rijden. We zijn naar dezelfde reisorganisatie gegaan als zij en kregen dezelfde aanbieding. 250 Euro per persoon per nacht alles inclusief ipv 900 Euro per nacht per persoon als je van tevoren boekt. Ik weet niet wie er zoveel geld voor over heeft maar ik denk niet dat ik dat ooit zal doen. Last minute was het nog te overzien voor 2 nachtjes. Als Steef en ik ooit trouwen weet ik echt niet waar wij heen moeten op huwelijksreis want het wordt moeilijk de mooie hutjes in Thailand en in Afrika te overtreffen.
DSC08375.JPG















We werden met een vliegtuigje voor 6 personen (en dat is inclusief 1 piloot) naar het kamp in de delta gebracht. Ik heb redelijk veel gevlogen maar nog nooit in zo'n klein vliegtuigje. De zwaarste persoon moest voorin naast de piloot omdat we anders niet van de grond zouden komen:-\! Een beetje claustrofobisch werd ik er wel van. Maar goed, na een paar minuten was dat gelukkig over. Prachtig om Afrika nu eens van boven te zien.
DSC08304.JPG



DSC08352.JPG













Ik kende het wel van documentaires waar je de dieren van boven over de vlaktes ziet rennen. We wisten echter dat het water in de delta hoger stond dan in de afgelopen 70 jaar (het weer hier in Afrika is ook behoorlijk in de war) waardoor veel dieren naar iets drogere oorden waren getrokken. Er waren dus geen grote groepen dieren te zien. Het water is niet zo diep en er groeit veel riet dus je ziet wel de paden waar de dieren, vooral olifanten zich door het riet een weg hebben gebaand. Landen is ook weer een spannende bezigheid. Gewoon op een zand-landingsbaan waar ze van tevoren langs rijden om te zorgen dat er geen olifanten, kudu's of andere wilde dieren in de weg lopen.
P1000147.JPG











Vanaf daar werden we met een platte boot op hoge snelheid over het water naar het afgelegen Kwetsani camp gebracht. Hier hadden we ons eigen hutje hoog boven de grond met een heerlijk bed, en een binnen en buiten douche (....dus je kan zomaar in je nakie oog in oog staan met een leeuw, olifant of andere dieren!). Overdag kun je over een loopplank naar het centrale gedeelte van de lodge.
DSC08732.JPG



DSC08388.JPG












Na zonsondergang mocht je alleen onder begeleiding naar je huisje terug ivm de dieren en 'snachts als er iets was dan had je een soort lucht alarm met voevoezela geluid waarna je alle lichten aan moest doen (of uit als jij niet de toetelblazer was) zodat ze zouden weten waar het personeel heen te gaan. Gelukkig niet nodig gehad!
DSC08383.JPG















We hebben rondgevaren met kano's met 1 persoon die al bomend ons vooruit duwde en met een gameauto rondgereden op een nabij gelegen eiland. Met lunch in de bush geserveerd!
DSC08423.JPG
DSC08705.JPG













Heerlijk als je zelf niet hoeft te rijden en alleen maar hoeft te kijken en genieten. Omdat het best koud was kregen we dekens, dikke poncho's en 's avonds zelfs een warmwaterkruik voor op je benen tijdens het eten. Omdat het water zo hoog stond moesten we met de auto hele stukken door het water. Het is ongelooflijk hoe diep zo'n auto onder water kan!! Met het water over de motorkap en de uitlaat onder water kan je kennelijk nog prima rijden!! Uhhhm, dat wil zeggen, als de ondergrond nog goed is en dat kan je nou net niet altijd zien! Al gauw kwamen we in het water vast te zitten en wat was het toen lekker dat de gids met zijn blote voeten en opgestroopte broek het water in ging om met de high lift jack en wat takken onder de auto ons weer uit de blubber te krijgen. Uiteindelijk moest er toch een andere auto aan te pas komen om ons eruit te trekken maar al die tijd zaten wij gezellig warm en knus onder ons dekentje.
DSC08503.JPG



DSC08473.JPG













Ook super is dat je zelf de regie in handen hebt, wil je langer rijden dan doen ze dat, wil je terug of varen dan is dat ook mogelijk. We vonden op een gegeven ogenblik 2 jonge (ongeveer 9 maanden) luipaarden boven op een termietenheuvel. De gids reed gewoon met zijn auto van de weg af en parkeerde vlakbij ze. Helaas zaten ze net over het heuveltje aan de andere kant dus ik vroeg of we niet om konden rijden. Eigenlijk had ik best gezien dat dat redelijk onmogelijk was door de vele bomen maarja, in mijn enthousiasme vroeg ik het toch maar. Vervolgens reed hij met de landrover om de termietenheuvel, zette zijn bull bar tegen een redelijk grote boom en gaf gas. Langzaam boog de boom om en reden we er overheen. Zo ook bij een tweede boom. Ik wist niet eens dat dat kon!! Even stonden we vast omdat de boom klem zat onder de auto en dat met maar een meter of 3 tussen ons en de luipaarden....of dat nu zo verstandig was!!!!?????? Niet zo lief voor de natuur natuurlijk want als ze elke dag 2 bomen vellen dan gaat de ontbossing daar wel hard. Maar wat gaaf om die mooie katten van dichtbij te zien:-).
DSC08611.JPG

DSC08632.JPG












Toen we even uit ons hutje waren hadden ze met rozeblaadjes 'true luv' op het bed 'geschreven' en de wasbakken met water gevuld en er dreven brandende waxinelichtjes in. Aah, wat romantisch!!
DSC08735.JPG












Het stel dat daar de lodge managed woont 3 maanden in de lodge en 1 maand thuis in Johannesburg. Raar idee om zo lang van de bewoonde wereld weg te zijn. Zij hebben wel van alles gezien, leeuwen die een bok doden vlak voor het zwembad, of naast de loopplank, hyenas op de stoep, olifanten naast je hutje (dat hadden wij trouwens ook), en nog veel meer. Verder is het hard werken en een echte uitdaging om al het eten voldoende op voorraad te hebben en moeten ze vanalles bijhouden als temperatuur, regenval enzovoorts. Steef en ik denken dat het toch niet iets voor ons zou zijn.

Terug waaide het vrij hard dus waren we blij dat we een iets groter vliegtuig hadden, voor 12 personen, dat wat stabieler was dan die op de heenweg.

Twee nachtjes gaat veel te snel voorbij maar ach, ons daktentje bevalt ook prima!

De laatste stop in Botswana was Tsodilo hills waar we met de zoon van de chief een wandeling over de heuvel hebben gemaakt langs allerlei rotstekeningen. We snapten geen bal van wat hij zei en hij ook niet van ons terwijl hij toch wel wat engels sprak. Hmmm, zal wel een ander engels zijn dan wij spreken. We kregen in ieder geval zijn enthousiasme en respect voor dit gebied goed door want zijn ogen gingen stralen als hij over zijn jeugd en zijn voorouders sprak die hier ook al woonden.
P1000175.JPG















Hierna toch echt de laatste grensovergang naar een nieuw land, Namibie!

  • hoeza , als.............? by tanja


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active